Let’s bike it!

Het is november 2011 en het is berekoud. De mist hangt als een viesbruine vettige brij over de weg en wil duidelijk niet wijken voor dat waterige ochtendzonnetje. Aftandse bussen met minstens evenveel passagiers óp als in de bus banen zich wroetend een weg door het verkeer. Bont geschilderde vrachtwagens, motorfietsen en piepkleine Suzuki-taxi’s maken de chaos compleet. En dan heb ik het nog niet over de loslopende honden en locals die kriskras 4-baanswegen oversteken alsof ze zich in een voetgangerszone wanen.

We rijden Kathmandu uit op een bromfiets en klimmen langzaam uit de vallei tot aan de wachtposten die net buiten de stad het binnen-en buitenrijdende verkeer controleren. Als toerist heb je het makkelijk, de militairen lachen je breed grijnzend toe en wuiven je door. Mijn bestuurder, een local, moet zijn paspport wel bovenhalen, maar gelukkig zijn deze checkpoints nooit veel meer dan een formaliteit.

De wegen zijn slecht, stroken asfalt met putten waarin je makkelijk een voorwiel kan verstoppen worden onderbroken door stroken los zand waarin we slingerend en schuivend nog net overeind blijven. Regelmatig houd ik mijn adem in als we weer eens een vrachtwagen inhalen, al dan niet in een blinde bocht. Dat doe ik niet alleen van spanning, maar ook om die gitzwarte roetwolken van die stokoude vrachtwagens niet te moeten inademen. Regelmatig ligt er een vrachtwagen of een bus gekanteld in de berm, of zelfs half over het ravijn, waarin zich honderd meter lager een woeste modderstroom bulderend en schuimend zijn weg baant.

En dan… magic: enkele seconden lang breken de wolken open, komt het zonnetje te voorschijn en schitteren enkele witte Himalaya-toppen in de verte. Onverstoorbaar torenen ze boven alles uit. Majestueus. Na zowat een dikke week Nepal is dit het eerste wat ik van de Himalaya zie. Ik grijns, slik in dit onbewaakt moment een dozijn vliegjes, een handvol roet en een emmer opgeworpen zand weg en beslis: binnen een jaar pak ik mijn fiets en ik vertrek. Op naar verre oorden!

Advertisements

2 thoughts on “Let’s bike it!

  1. Cath

    Yes! I’m the first to comment your blog!!
    Bon, ben… reste plus qu’à attendre que tu partes et que tu racontes la suite de tes aventures 🙂
    “Life is too short for a bad coffee” 😛
    Have fun

    Reply
  2. marijke

    Ik zie het weer voor me. Keerpunt in een leven kan in zulke momenten zitten. Van Nepal naar Mongolie: beter kan het niet!

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s