Hangjongeren

Teheran lijkt wel een broeinest van ongeduldige, opvliegende bestuurders. Er zijn er behoorlijk wat. Op een totaal van 13 miljoen inwoners zouden er 4 miljoen wagens en 5 miljoen bromfietsen zijn. Allemaal mikken ze hun voertuigen schijnbaar met kennis van zaken in iedere vrije ruimte. Tot dat gaatje dan toch te klein blijkt te zijn, meestal omdat twee heethoofden er tegelijkertijd in duiken…  Dan klinkt het knarsende geluid van metaal op metaal of brekend glas, worden portieren woest opengegooid en moeten omstaanders te hulp moeten schieten om de twee partijen uit elkaar te houden.

image

Gelukkig was ik gewaarschuwd voor deze chaos. De laatste 60 kilometer voor de hoofdstad reed ik op de autosnelweg. Daar stond uitdrukkelijk vermeld dat fietsers niet welkom waren, en na het observeren van de rijstijl werd de reden me al vlug duidelijk. Pechstrook of niet. Iedere centimeter werd gebruikt! Brussel leek plots een fietsparadijs en Istanboel een leuke opwarming. Leuke voetnoot: de aanwezige politie wees vrolijk de weg over de snelweg, terwijl enkele meters verder de verbodsborden voor fietsers stonden.

image

Met een prikkelende hoest in de keel, droge ogen en een bezweet gezicht dat plakte van het stof kwam ik aan op hotel. Voor een keer tevreden om binnen te slapen, ook al was het buiten droog en lekker warm. De laatste honderden kilometers waren nogal woestijnachtig, kaal, vlak en de wegen zo mogelijk nog rechter dan de eerste kilometers na de grensovergang. Eentonig dus, en zo leek Teheran plots een leuk intermezzo.

image

Ondanks die vlakke wegen is snel kilometers malen niet makkelijk hier. Om de haverklap stoppen auto’s of motorfietsen vlak voor je neus om een praatje te maken, je uit te nodigen voor lunch of een overnachting, of om je een lift te geven. Weigeren is in geen van de drie gevallen makkelijk als je maag knort, je enkel mul zand rond je ziet waar je tent niet in blijft rechtstaan, of wanneer je een baaldag hebt met tegenwind en ze je in perfect Engels voorstellen om je tot aan de Turkmeense grens te brengen.

image

Maar ik ben hier om te fietsen, dus hoorde ik mezelf, zij het wat bedeesd en onzeker, ‘no thanks, I’ll cycle all the way!’ zeggen. Een uitspraak die ik me nauwelijks tien minuten later alweer bekloeg. Op het moment dat mijn spieren opnieuw om rust schreeuwden, en brandstof. De afstanden en de beschikbaarheid van eten en drinken onderweg had ik wat onderschat, dus slonk de kilo zongedroogde dadels en halve kilo zwetende olijven sneller dan de resterende kilometers. Zo kom je niet ver natuurlijk.

Naast deze stoppende auto’s en motorfietsen heb je ook de categorie vriendelijke dorpelingen. Die roepen je meestal al van ver toe dat je een theetje mag gaan drinken. Met een volle blaas en de vrees voor rotte tanden door al die zoetigheid durf je al eens weigeren en gewoon verderrijden. Moet je niet doen als de helft van die kerels klaarzit op hun motorfiets. Eens gepasseerd hoorde ik enthousiast brullende motoren en voor ik het goed en wel besefte werd ik omringd door de mobiele versie van wat bij ons hangjongeren zou heten. 10 kilometer lang zou ik moeten volhouden dat ik geen thee moest en dat ik geen snars begreep van hun nochthans overduidelijke gebarentaal. Blijkbaar is het weigeren van thee soms het teken om over te gaan tot het uitnodigen voor lunch en hen je nog verder van huis.

image

Bovenstaand voorbeeld is gelukkig een uitzondering. Meestal is hun nieuwsgierigheid bekoeld nadat ze te weten gekomen zijn hoe je heet en vanwaar je komt. Regelmatig word ik hier versleten voor Tadjiek (?), Rus, Afghaan, Italiaan, Spanjaard of Duitser. Hoe groot kunnen tegenstellingen zijn. En na het ‘Jezus’-geroep in Istanboel is het in Teheran de beurt aan ‘Marco Polo’. En dat vind ik een behoorlijke stap vooruit.

Wat valt verder nog op in Iran? De mobiele fruit-en groentekraampjes aan de kant van de weg, de aarden hutjes, prachtige zonsondergangen, de overdekte oude markten en de bonte politieagenten.

image

image

image

image

image

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s