Hygiëne voor dummies

In de vijfde minimarket van de dag heb ik prijs. Een winkeltje waar ze meer verkopen dan alleen maar cola, limonade en andere zoetigheden. Een winkeltje dat groter is dan een raam waar je je hoofd naar binnen steekt om te zien wat er te koop is. Neen, dit is een echt winkeltje met winkelrekjes tegen de muur en drie dames die verwonderd opkijken wanneer ik binnenstap. Zoals wel vaker gebeurt, vragen ze even later zelf om een foto.

rps20130427_141906

Brood, wat conservenblikken vlees en vis. Dat wordt smullen de volgende ochtend. Net voor ik buitenstap zie ik enkele potten honing staan. Dat is lang geleden… Ik vraag naar de prijs. Een van de verkoopsters neemt de pot uit het rek achter de toonbank en opent die. Ze doet teken dat ik mijn pink er maar eens in moet doppen om te proeven. Ik bekijk vlug mijn ongewassen handen, met de olie van de laatste reparatie van die morgen er nog aan. Ach wat, proeven maar. Heerlijk! Verkocht!

Nog geen 24 uur later, even nadat ik van enkele rijke Oesbeken geld toegestopt krijg, kom ik enkele herders tegen. Vrachtwagenchauffeurs en herders zijn mijn vrienden, dus stop ik even voor een praatje. Veel moet je je daar niet bij voorstellen. “Dat het koud is en winderig, niet?” Einde gesprek.

Een van de herders trekt erop uit om een geit te vangen, brengt het beest tot bij ons. Ze leggen het beest op zijn rug en onderzoeken zijn geslachtorgaan dat er bepaald ongezond uitziet. Ze proberen de etter wat weg te vegen met een doekje en laten het beestje tenslotte gaan. Ik vraag of ik een foto mag nemen en probeer zittend op mijn fiets een mooi shot. Ik ben eraan voor de moeite want de wind speelt met mij en mijn fiets alsof het niets is. Ik geef het op en bedenk net voor ik vertrek dat ik nog wat cakes heb die ik weleens zou kunnen delen. Van vorige ontmoetingen weet ik dat deze mannen in het beste geval enkel water op zak hebben, dus honger zullen ze wel hebben.

rps20130428_165216

rps20130428_165314

Ik laat het zakje met cakes zien en vraag of ze er wat willen. ‘Neen’ zeggen ze allen. Wanneer ik een tweede keer vraag, springt de man, die net met zijn handen aan de geslachtsdelen van de geit zat, recht en duikt met zijn handen in de aangereikte zak. Daar zitten nog 4 cakes in. Een voor iedere herder. Hij neemt er drie. Ik denk aan de operatie en de ongewassen handen en doe vlug teken dat hij de vierde ook mag hebben.

Mijn pot honing schiet ook even door mijn hoofd. Ik vraag me af hoeveel pinken daar al ingezeten hebben en waar die pinken voorheen gezeten hebben.

Verder nog te melden: stoffige en slechte wegen, bont gekleurde landschappen en enkele leuke ontmoetingen.

rps20130428_165622

rps20130428_165512

wpid-rps20130428_165440.jpg

rps20130427_142717

rps20130427_142748

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s