Afghan wings

Iedere kilometer is anders. Je rijdt door natuur of dorpjes, buitenleven versus dorpsleven. Bewolkte en zonnige meters. Je rijdt over wegen omzoomd met bomen of dorre struiken of kilometers door een desolaat landschap. Je hebt stukken waar je verdrongen wordt door vrachtwagens en balancerend op het randje van een ravijn je beurt afwacht. Trajecten met de rivier er vlak naast of net uit het zicht diep beneden je. Snelstromend of bijna stilstaand, het water olieachtig en dik en loom. Met een dikke laag slib ernaast. Of halfweg verzand met telefoonpalen op de oever die lichtjes scheefgezakt staan wachten op de volgende oproep.

Je hebt de groene buitenbochten en de dorre binnenbochten van diezelfde rivier. Links steeds Tadjikistan, rechts Afghanistan. Soms liggen de Afghaanse dorpjes dichter dan de Tadjiekse, en brul je “hello” over het razende water en de landsgrens heen.

Op plaatsen waar de rivier zich wat koest houdt, hoor je stemmen zonder dorpjes of mensen te zien. Niet omdat je gek wordt na 6 maanden alleen op pad te zijn, maar omdat het geluid hier ver draagt en blijft weergalmen. Je hoort explosies en gedonder van vallende stenen, en hebt geen idee of het een zelfmoordterrorist, wegenwerken of een natuurfenomeen was. Je hebt momenten dat je je minuscuul klein voelt in dit natuurgeweld en met een bezorgde blik hoopt dat die overhangende rots, die als een puzzel uit duizenden slecht passende stukjes bestaat, hangen blijven zal.

Je hebt kilometers met en zonder honger, met of zonder de alomtegenwoordige snickers. Dorstige stukken of meters met een smakelijke fles lokaal mineraalwater in de hand. Kilometers zonder foto en zonder inspiratie of 100 meter asfalt waar je jezelf verplicht nu eindelijk weer eens de fiets op te stappen en door te rijden. Stukken met een licht briesje door de haren door de snelheid die je maakt, stukken waar je afstapt omdat het even niet meer soepel draait, stukken parallel met een windhoos die dezelfde richting uitwil, tegenwind, wind in de rug.

Stroomopwaarts gaat het. Enkele honderden kilometers lang, lichtjes stijgend. Netjes langs die rivier en Afghanistan. Je bedenkt hoe gelukkig je bent met dit rotslecht stuk weg, want de weg aan de andere kant van de grens ziet er nog een stuk slechter uit. Daar rijden geen vrachtwagens. Zo bekeken is het hier inderdaad een highway. Toch had je graag even vleugels gehad om een dagje aan de andere kant te rijden. Waarschijnlijk verkopen ze daar ook wel snickers in winkeltjes naast de baan, dus dan kan je daar ook fietsen.

Wachten doe je, geduldig, tot na dagen van onweer keer de lucht volledig opentrekt en je de volgende rij pieken kan zien. Nog hoger dan de toppen waarvan je eerst al in bewondering naartoe stond te gapen. Om op dit verstrooid moment loeihard in een volgende kuil te rijden, uit je zadel gewipt wordt en je je een fractie van een seconde lang, met je gat en benen in de lucht, mag afvragen of je niet beter stoppen zou, vooraleer je rondkijkt.

Kanozak, flessen water, broden, bananen en een watermeloen kozen de laatste maanden al het hazenpad terwijl je verstrooid rondkijkend over een hobbel knalde. Steeds werden verloren voorwerpen gerecupereerd. Broden met een laagje modder, een watermeloen die half tot moes was gebeukt, broze plastiek flessen water die lekgeslaan werden na een val van een halve meter.

Eigenlijk deert het allemaal niet. Na 10000 kilometer is iedere kilometer nog steeds anders. En daarom verveelt het niet.

DSC_0024-1

DSC_0398-1

DSC_0396-1

DSC_0368-1

DSC_0339-1

DSC_0280-1

DSC_0267-1

DSC_0248-1

DSC_0237-1

DSC_0213-1

DSC_0135-1

DSC_0129-1

DSC_0124-1

DSC_0078-1

DSC_0073-1

DSC_0071-1

DSC_0039-1

DSC_0033-1

Advertisements

3 thoughts on “Afghan wings

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s