King of the road

“Problem! Aiaiai!” Zegt onze chauffeur, terwijl hij glimlacht en blijft glimlachen.

We staan in het midden van een grote rivierbedding, waar in hoogzomer het smeltwater in sneltempo naar het Karakolmeer stroomt. Nu is het er behoorlijk droog, er groeit gras, er zijn opgedroogde modderpoelen waar de zon de grond doet barsten. Enkele kilometers verder ligt het Karakol-meer, op bijna 4000 meter hoogte, waar de wind het ijs metershoog aan de westkant heeft doen ophopen terwijl de oostkant volledig ijsvrij schittert in blauw.

In heel deze verlaten vallei is er een modderpoel. En daar heeft onze chauffeur zich in vastgereden. Dus wroeten we nu al bijna 6 uur om die oude Russische terreinwagen weer op het droge te krijgen. Echt lukken wil het niet. De achterkant van de terreinwagen rust op de modderlaag, de achterwielen wilen alleen maar nog dieper wegzakken en spartelen hulpeloos in het rond. De voorwielen kijken werkloos toe. Van vierwielaandrijving is bij dit stuk rijdend antiek niet veel meer te merken.

rps20130603_220028

Wanneer we het vehikel uiteindelijk weer gaande krijgen is het al behoorlijk laat. Terug naar ons guesthouse om morgen opnieuw te proberen, zo vermoeden we. Maar neen, onze chauffeur is gemotiveerd en wil de andere helft van het geld verdienen, dat we zoals afgesproken bij terugkomst in ons guesthouse zullen verhandigen. Verder dus, terwijl de zon langzaam achter besneeuwde bergtoppen zakt. De nacht verbrengen we in een jagershut waar je voor 11000 dollar een Marco Polo schaap kan neerleggen. We krijgen er thee en wat brood en een deken op de grond om de koude nacht door te komen.

We vertrekken vroeg in de morgen. Op naar Peak Lenin. Dwars over rotsvelden, door riviertjes die op sommige plaatsen nog bevroren zijn door de koude nacht. Langs eenzame huisjes en yurts waar yaks grazen en waar we thee, brood en yakkaas krijgen.

rps20130603_220206

De rit eindigt enkele uren later. In een sneeuwveldje waar we schuivend tot stilstand komen. De motor slaat af en wil niet meer aanslaan. Het ding in gang duwen, aanslingeren -jawel-, het helpt voor geen meter. En dus gaat de motorkap open. En dat blijkt de volgende uren meer en meer nodig te zijn om ons weer thuis te krijgen.

rps20130603_220311

Peak Lenin, het doel van ons uitje, zien we die dag  niet. De mist hangt laag en het sneeuwt opnieuw. De Russische jeep is weliswaar weer mobiel, maar dat duurt niet lang. Ieder half uur duikt er wel een ander probleem op. De rit eindigt in de vooravond op 25 kilometer van een warm bed. Geen benzine meer. Midden in het niets van een sneeuwstormpje, terwijl de chauffeur met zijn muts de vooruit vrij van condens en ijs probeert te houden. Ons stuk gehuurd antiek hotst en botst nog enkele tientallen meters verder en rolt dan definitief tot stilstand.

rps20130603_215446

rps20130603_215421

rps20130603_220946

De chauffeur en zijn helper verdwijnen in de verte in de sneeuw, op zoek naar benzine terwijl wij het ons als toerist gezellig maken in wachten…

rps20130603_220909

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s