Erop of eronder

Nu is het goed geweest. Het gaat echt niet meer. Ik heb me opgesloten in mijn kamertje in mijn guesthouse in Osh. Ergens op het bovenste verdiep van zo een typisch Russische betonnen woonblok waar het betonrot je tegemoet gewaaid komt in een lichtgroen geverfde traphal zonder verlichting. Gedaan met het getoeter, de toegeschreeuwde hello’s, de stank van de auto’s en het stadsleven, het geduw en getrek in de bazaars.

Pamir 1

Stilte, rust en vooral geen nieuwe indrukken als het even kan. Of beter nog, terug naar de Pamir. Was me dat een belevenis.

rps20130603_222032

rps20130603_225757

rps20130603_230508

rps20130603_230244

rps20130603_225825

rps20130603_224119

rps20130603_223842

rps20130603_224927

Heimwee heb ik. Absoluut. Heimwee naar die absolute rust, de goede maar ijle lucht, de magistrale vergezichten op zes- en zevenduizenders. Ik mis dat lintje asfalt dat zich onbeduidend klein en langgerekt sterk probeerde te houden in deze woeste wildernis. Onverwacht goed was het asfalt. Lekker glad, enkel op de toppen van de vierduizend-plus passen was het modderig en hobbelig en vloekte je wel eens tussen het gehijg door. De vrees dat de Pamir te zwaar zouden zijn bleek zo volledig ongegrond, maar een makkie was het ook weer niet.

rps20130603_224251

rps20130603_224030

rps20130603_223015

Ik wil me opnieuw klein en kwetsbaar voelen onder het gebeuk van de wind en het andere natuurgeweld rondom me. Naar adem happen boven de 4000 meter, een noodplekje voor de tent zoeken omdat je die 4655 meter hoge pas net niet haalt voor het donker. Je tent opzetten in de sneeuw die niet zachtjes naar beneden dwarrelt, maar horizontaal in je gezicht gezwierd wordt.

Ik wil opnieuw ‘s morgensvroeg met de eerste zon opstaan, die slaapmat en slaapzak uit mijn tent in een plekje zwieren waar de zon wel komt en daar lekker langzaam en warm wakker worden. Terwijl wat stugge plukjes gras aan je tenen kriebelen en je mok met thee of koffie dampt in de ochtend.

rps20130603_223740

rps20130603_223314

Ik mis nu al de vrijheid van de natuur, om die plastiek fles water in een klaterend riviertje onder te dompelen en dan met grote teugen te genieten van echt water. Zonder filter of chloortabletten. De schijnbaar verlaten dorpjes of eenzame huisjes waar altijd wel een thee klaarstaat en een autowrak voor de deur aantoont dat het leven hier best hard kan zijn.

rps20130603_224820

rps20130603_222814

rps20130603_225717

rps20130603_223524

rps20130603_225621

rps20130603_224640

Ruig was het. Een heerlijke uitdaging die we, heel toevallig, met zijn drietjes aangingen. Twee Duitse fietsers reden hetzelfde tempo en konden ook maar moeizaam afscheid nemen van dit natuurgeweld. En dus reden we op sommige dagen wel heel langzaam en rekten we de pauzes zo lang mogelijk.

rps20130603_223133

rps20130603_223228

rps20130605_170029

rps20130605_165914

Nu is het dringend tijd om de overdosis aan indrukken even te laten bezinken. Even tijd nemen voor mezelf en uren aan een stuk schrijven. Zodat ik de indrukken die ik heb gehad niet verlies. Nagenieten dus, van panorama’s en vrijheden, opgesloten in een kamertje van 4 op 3.

Advertisements

One thought on “Erop of eronder

  1. Alex Hetwer

    Schitterend Raf, ik kijk al uit naar je eerste roman (De man die Pamir liefhad?). Volhouden man!

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s