Communication breakdown

Ik heb geleerd alleen te zijn. Na enkele maanden alleen op de fiets, ergens te velde in mijn tent, of in winters klamme en lege hotelletjes moest dat wel. Anders had ik me al lang suf gepiekerd. Op enkele uitzonderingen na is dat niet gebeurd. En dat is goed nieuws, want het alleen zijn baarde me voor mijn trip grote zorgen. Toen heb ik me daar namelijk wel over suf gepiekerd. Gelukkig was de vrees om mijn droom nooit te kunnen najagen groter dan de vrees om alleen te zijn, dus vertrok ik toch, al was het met dan met een heel klein hartje.

Ik genoot in mijn eentje van kleine en eenvoudige dingen in het leven. Kleine details, non-events die in het leven thuis niet eens opgemerkt worden en al zeker het vermelden niet waard zijn, maar die nu wel een diepe indruk nalieten. Dat vrouwtje in het wegrestaurant dat met je op de foto wil en nog vlug met haar hand door je haar gaat om die weerbarstige borstel plat te krijgen, die thumbs-up van voorbijgangers, een mooi uitzicht na dat laatste bochtje op die heuveltop of dat streepje zon dat plots door de mist breekt. Dat soort dingen. Dat is genieten.

Zelfs basisbehoeften zoals goed eten en slapen konden het verschil maken tussen een vrolijke dag of een iets mindere dag. Een keer 100 gram kaas vinden, verstopt achter een lading cola, in een volle frigo van zo’n piepklein winkeltje midden op de Pamir bijvoorbeeld. Heerlijk frisse kaas, die je dan heel langzaam met zo dun mogelijke schijfjes proeft om het genot zo lang mogelijk proberen te rekken.

Ik heb geleerd alleen te zijn en te genieten.

Maar dit pantser van negeren van sociale interactie ligt nu aan diggelen. Aan flarden geschoten door almaar vollere guesthouses en leuke avonden, geïmproviseerde muziek en straffe verhalen. Stukgeschoten door die maand met Sophie ook, die me deed inzien dat het zogezegde niet nodig hebben van sociale contacten een illusie is en enkel tijdelijk vol te houden is. Nu wil ik opnieuw onder de mensen komen en me amuseren.

Met het vooruitzicht om alleen de eentonige en bloedhete Kazachse steppe te doorkruisen kreeg mijn motivatie dus een serieuze knauw. De goesting om na het doorlopen van alle visumadministratie weer op mijn fiets te kruipen was verdwenen. Mongolië leek plots heel ver. Dat waren mijn laatste weken. Heel veel plezier, maar zonder fiets.

Nu ben ik er weer. De motivatie komt terug, Mongolië ligt, in mijn hoofd dan toch, weer een stukje dichterbij. Dus, beste steppe, houd je vast aan de takken van de bomen die er vast niet zijn. Ik kom eraan!

Verder nog vermeldenswaard: tja, Almaty als basiskamp voor het wachten en enkele korte trekkings

image

image

image

image

image

image

Advertisements

4 thoughts on “Communication breakdown

  1. Frie Hetwer

    ik ken jou niet, jij kent mij niet..ik geniet van jouw verhalen en zeker van de prachtige foto’s…ik ben er zeker van dat jij geniet, ik ook, thuis omdat ik niet de moed of de fysiek heb de fiets, de berg de dalen de steppen de woestijn de natuur te beklimmen of te beheersen zoals jij dat nu doet met de moed der Titanen,de weemoed en de tranen van berg en dal…ik wens je heel veel van alles t beste om van alles een goede reis te maken en laat me/ons verder genieten van je verhalen en foto’s…fijne verdere trip gewenst!

    Reply
  2. mat

    Alé Raf je bent al zo ver gekomen, je krijgt niets voor niets, maar als je het dan hebt is het des te mooier. Kop op tegen de wind (trappen), door de storm (trappen), door de kou (trappen), wat het ook is aan het eind is er warmte.
    Knuffel Mat

    Reply
  3. Zbyna

    Absolutely stunning pictures!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ufff, you bro are great!!! Good luck!! See you in China! Zbyna and Lucy/Waldemar Team

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s